Het was rustig bij onze buurman. Had hem al twee dagen niet gezien, zelfs mijn vrouw miste hem al een beetje. Niet dat ze hem graag elke dag zag komen maar het was wel een gewoonte geworden. Zou buur wat onder de leden hebben vroeg ze aan me. Griepje of zoiets? Ga even bij hem bezoek, zal hij vast mooi vinden zei ik. Nou dacht het niet zei mijn vrouw, dan ga jij maar. Kun je meteen vragen of wij onze spullen terug kunnen krijgen, je weet wel onze fietspomp en paraplu. Zal ik doen zei ik en ging naar de deur. Bij buurman aangekomen liep ik naar binnen. Kom maar verder riep hij ik zit in de kamer. En daar zat hij dan, wat zielig om zich heen te kijken. Wat scheelt eraan vroeg ik, is je bier op? Nee dat is het niet zei hij, ik schaam me dood. Wat is er dan, kom op man maak me niet zo nieuwsgierig. Nou buur dat zal ik je vertellen. Je weet ik ben druk aan het trainen. Zo kom ik op gisteravond op het voetbalveld aan om weer wat rondjes te lopen, zijn o.a. daar de dames druk aan het trainen. Niks mis mee natuurlijk, je weet ik ben dol op de vrouwtjes, behalve op jou vrouw met haar grote bek maar dat daar gelaten. Vroegen ze me of ik als doelman wilde meedoen omdat de hare ziek was. Dat laat ik me geen twee keer zeggen natuurlijk. Tussen de doelpalen vroeg ik me af of ik de juiste keuze wel had gemaakt. Ze schoten allemaal zo hard, soms hoorde ik ze alleen maar voorbij suizen. De dames hadden er het meeste plezier in om mij zo te zien lijden. De een na ander kreeg ik om mijn oren. Na een half uurtje had ik het wel bekeken en ben onder de douche gegaan om me van al dat zweetwerk te ontdoen. Sta ik onder de douche komen die kutwijven binnen en voor ik het wist stonden ze me te begluren. Nou, nou zei ik, denk om je taalgebruik buur. Dacht dat ik in de goede kleedkamer stond, was het in de dameskleedkamer. Je weet kan veel hebben maar dit….. Heb ze verrot gescholden, die klerewijven. En er was niet een van die dames die me een handdoek aangaf om mijn pielen mans te bedekken. Nee, ik zeg je, zaten ze me uit te lachen die krengen, die kattenkoppen. Buur, ik zeg je moet niks meer van damesvoetbal weten. Heb het wel gehad. Oké, en nu ben je in je trots gekrenkt, zei ik. Ach, arme buurman, dat je in je blote kont buiten in de regen staat kan je niets schelen, maar gekrenkt als er dames je staan te begluren. En nu durf je niet naar buiten, bang als je bent om een van die dames tegen te komen? Ja, dat kun je wel zeggen zei hij. Maar zei ik tegen hem, ik kwam eigenlijk om die fietspomp en paraplu. De vrouw wilde ze wel eens terug. Oh zei hij, dat was de enige reden om bij me op bezoek te komen? Nou dat niet alleen natuurlijk zei ik snel, ook om te kijken hoe het met jou ging. Maar dat weet ik nu en kan alleen maar zeggen stel je niet aan en gedraag je als een kerel. Die vrouwen hebben heus wel vaker een pielen mans gezien. Tjonge, wat ben jij mietje zeg. Om je daar zo druk over te maken. Mijn vrouw is de schok ook te boven gekomen toch? Die fietspomp staat in het hok zei hij, geprikkeld, maar die paraplu is helaas naar de filistijnen, kapoetskie. Die krijgen jullie van mij nieuw dat is eigen schuld. Ik leunde te veel op die plu na een avondje stappen dat hij is nu zo krom als een hoepel. Sorry. Zal het mijn vrouw vertellen buur, blijf maar zitten ik pak die fietspomp wel uit het hok.

Sterkte met je damescrises, praten er later wel weer eens over, als je er overheen bent. Groetjes.