Het is al weer een week geleden dat buurman bij de voordeur stond en ongeduldig op de bel zat te drukken. Mijn vrouw zei nog wat voor idioot zit de hele tijd aan de voordeurbel. Rustig maar, zei ik, en ging kijken. Buurman dus. Ik had de deur nog niet open gedaan of hij stormde de kamer al binnen. Heb je de tv al aan?  Nee, zei ik waar is dat voor nodig met dit mooie weer. Man, er is voetbal voor. Het WK in Rusland. Mijn vrouw keek eens naar mijn buurman en zei heb je niets beters te doen? Nee zei hij, dit gaat voor alles. Mooi zei mijn vrouw, pakte haar boek en zei tegen mij, ik zit achter in de tuin, die flauwe kul wil ik niet aanzien, en weg was ze. Nou buurman dat heb je mooi voor elkaar gekregen. Ach die vrouwen snappen er niets van. Bovendien is zo`n WK maar 1x in de vier jaar he, en hij plofte in het bankstel, die gevaarlijk kraakte door het gewicht van mijn buurman. Ik pakte de afstandsbediening en zette hem op het voetbal. We waren net op tijd voor de volksliederen. Weet je zei ik, die volksliederen vind ik het mooiste van dit hele voetbalcircus, als die zijn geweest dan kan hij wel van de zender af. Buurman bekeek me eens en vroeg hoe het mijn hoofd was. Hij begon uit te leggen hoe belangrijk dit voor de spelers is om aan zo'n toernooi deel te nemen.  Hoe belangrijk het is als supporter, bij winst weer een feestje. Op een gegeven moment zei ik dat hij zijn mond moest houden want ze waren al bezig. Onder de wedstrijd door kreeg ik uitleg van mijn buurman met welk systeem ze speelden en of hij het er mee eens was enz. enz.

Werkelijk het kon me niet boeien , en na een dik kwartier had ik het al bekeken. Een dood saaie wedstrijd. Buurman vroeg of ik soms ook een potje bier in huis had want hij had me toch een partijtje dorst. Nou zei ik, dan moet ik even naar de garage om bier, dat ben zo terug. Terwijl ik naar de garage liep hoorde ik mijn buur brullen  en vloeken als er weer iets mis ging. Die man kreeg zijn verstand ook nooit dacht ik nog. Op de terug weg kreeg ik een geweldig idee. Wat zullen we nu krijgen hoorde ik mijn buur brullen. Hee, buurman je beeld valt zomaar uit. Ik verontwaardigt naar binnen met het bier. Je hebt geen beeld meer, hoe kan dat, ineens.  Ik pakte de afstandsbediening en probeerde te zappen. Nee, hij deed niets meer. Wel alle gloeiende, gloeiende riep mijn buur.  Ik verontwaardigt,  mijn tv. is eigenlijk ook nog niet zo oud. Snap er niets van. Daar gaat mijn middagje voetbal, jammerde mijn buurman. Tja, zei ik, je kunt het altijd thuis nog kijken. Hij rukte het flesje bier uit mijn handen en stormde naar buiten. Door al dat lawaai kwam mijn vrouw de kamer binnen gelopen. Zeg wat scheelt die buurman van ons? Hij stormde als een gek langs me heen naar zijn huis. Nou zei ik, de t.v. doet het niet meer vandaar. Wat, riep mijn vrouw, is hij kapot? Welnee, zei ik dat denkt hij maar. Ik was die wedstrijd na een kwartier al zat, mijn buurman niet natuurlijk ,dus ik bedacht  wat. Ben naar de meterkast gelopen en heb de schakelaar uit gezet. Geen stroom meer. Ik zal hem nu maar weer aan zetten, dan gaan we lekker achter in de tuin in het zonnetje zitten. Geen last van buurman meer, en genieten van al die bloeiende planten.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.